Proprium missae – VIII Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego – Dominica VIII post Pentecosten


INTROITUS
Ps 47:10-11
Suscépimus, Deus, misericórdiam tuam in médio templi tui: secúndum nomen tuum, Deus, ita et laus tua in fines terræ: iustítia plena est déxtera tua.
Ps 47:2.
Magnus Dóminus, et laudábilis nimis: in civitate Dei nostri, in monte sancto eius.
V. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in saecula saeculórum. AmenPs 47:10-11
Suscépimus, Deus, misericórdiam tuam in médio templi tui: secúndum nomen tuum, Deus, ita et laus tua in fines terræ: iustítia plena est déxtera tua.
Ps 47:10-11
O Boże, przyjęliśmy Twe miłosierdzie w pośrodku Twojej świątyni. Jak imię Twe Boże, tak i chwała Twoja sięga krańców ziemi; prawica Twoja pełna jest sprawiedliwości.
Ps 47:2
Wielki jest Pan i godny wszelkiej chwały – w mieście Boga naszego, na świętej Jego górze.
V. Chwała Ojcu, i Synowi i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. AmenPs 47:10-11
O Boże, przyjęliśmy Twe miłosierdzie w pośrodku Twojej świątyni. Jak imię Twe Boże, tak i chwała Twoja sięga krańców ziemi; prawica Twoja pełna jest sprawiedliwości.
GRADUALE
Ps 30:3
Esto mihi in Deum protectórem, et in locum refúgii, ut salvum me fácias.
Ps 70:1
V. Deus, in te sperávi: Dómine, non confúndar in ætérnum.
Ps 30:3

Bądź mi Boże obrońcą, bądź zamkiem warownym, abyś mnie ocalił.

Ps 70:1
V. Boże, do Ciebie się uciekam, Panie, niechaj się nie zawstydzę na wieki.

ALLELUIA
Allelúia, allelúia
Ps 47:2
Magnus Dóminus, et laudábilis valde, in civitáte Dei nostri, in monte sancto eius. Allelúia.
Alleluja, alleluja.
Ps 47:2
Wielki jest Pan i godny wszelkiej chwały, w mieście Boga naszego, na świętej Swej górze. Alleluja.
OFFERTORIUM
Ps 17:28; 17:32
Pópulum húmilem salvum fácies, Dómine, et óculos superbórum humiliábis: quóniam quis Deus præter te, Dómine?
Ps 17:28; 17:32
Ty wybawiasz naród uniżony, a pognębiasz oczy wyniosłe, bo któż prócz Pana jest Bogiem?
COMMUNIO
Ps 33:9
Gustáte et vidéte, quóniam suávis est Dóminus: beátus vir, qui sperat in eo.
Ps 33:9
Skosztujcie i zobaczcie jak słodki jest Pan. Szczęśliwy człowiek, który mu ufa.
Reklamy

Proprium missae – VII Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego – Dominica VII post Pentecosten


INTROITUS
Ps 46:2
Omnes gentes, pláudite mánibus: iubiláte Deo in voce exsultatiónis.
Ps 46:3
Quóniam Dóminus excélsus, terríbilis: Rex magnus super omnem terram.
V. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in saecula saeculórum. AmenPs 46:2
Omnes gentes, pláudite mánibus: iubiláte Deo in voce exsultatiónis.
Ps 46:2
Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie, wykrzykujcie Bogu głosem radosnym.
Ps 46:3
Bo Pan Najwyższy jest straszliwy, On jest Królem potężnym wszystkiej ziemi.
V. Chwała Ojcu, i Synowi i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. AmenPs 46:2
Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie, wykrzykujcie Bogu głosem radosnym.
GRADUALE
Ps 33:12; 33:6
Veníte, fílii, audíte me: timórem Dómini docébo vos.
V. Accédite ad eum, et illuminámini: et fácies vestræ non confundéntur.
Ps 33:12; 33:6
Pójdźcie, synowie, słuchajcie mnie bojaźni Pańskiej was nauczę.
V. Zbliżcie się do Niego, a opromieni was radość i twarzy waszej nie okryje hańba.
ALLELUIA
Allelúia, allelúia
Ps 46:2
Omnes gentes, pláudite mánibus: iubiláte Deo in voce exsultatiónis. Allelúia.
Alleluja, alleluja.
Ps 46:2
Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie, wykrzykujcie Bogu głosem radosnym. Alleluja.
OFFERTORIUM
Dan 3:40
Sicut in holocáustis aríetum et taurórum, et sicut in mílibus agnórum pínguium: sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi: quia non est confúsio confidéntibus in te, Dómine.
Dn 3:40
W miejsce całopalenia baranów, wołów oraz tysięcy tłustych baranków – tak niech się dokona ofiara nasza przed Tobą, aby się podobała Tobie, o Panie, który nie opuszczasz ufających Tobie.
COMMUNIO
Ps 30:3
Inclína aurem tuam, accélera, ut erípias me.
Ps 30:3
Skłoń ku mnie ucho twoje i wybaw mnie prędko.

Zarys angelologii (21 z 23). Władza szatana i jego działanie.


Angels

III.  Szatan, którego władza została złamana przez Chrystusa, może za dopustem Bożym uskuteczniać swoją moc względem ludzi. (Sententia communis)

Można pomyśleć, że skoro Bóg jest wszechmocny, Chrystus się wcielił i szatana na krzyżu pokonał, to co ten anioł upadły jeszcze może, skoro został tak pod każdym względem pogrążony? Okazuje się, że może nadal sporo, jednakże dużo mniej niż przed Odkupieniem Chrystusa, kiedy to cała ludzkość była we władzy diabła a i do Żydów Chrystus rzekł: „diabła macie za ojca” (J 8, 44). Chyba najbardziej naocznie doświadczają zwycięstwa Chrystusa nad szatanem egzorcyści, „że taka bestia, a ucieka..”, jak to ujął jeden z nich. Jeżeli zatem za złymi ludźmi stoi szatan, a ten został już zwyciężony służąc nam jako partner sparringowy w naszej drodze do świętości, to naprawdę wszystko jest pod kontrolą Boga, więc nie ma się czego bać. Jednakże warto ukazać obszary działalności złego ducha, by się przed nim chronić.[1]

  Czytaj dalej!

Proprium missae – Pretiosissimi Sanguinis Domini Nostri Jesu Christi – Przenajdroższej Krwi Pana Jezusa


INTROITUS
Apoc 5:9-10
Redemísti nos,Dómine, in sánguine tuo, ex omni tribu et lingua et pópulo et natióne: et fecísti nos Deo nostro regnum.
Ps 88:2
Misericórdias Dómini in ætérnum cantábo: in generatiónem et generatiónem annuntiábo veritátem tuam in ore meo.
V. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in saecula saeculórum. AmenApoc 5:9-10
Redemísti nos,Dómine, in sánguine tuo, ex omni tribu et lingua et pópulo et natióne: et fecísti nos Deo nostro regnum.
Ap 5:9-10
Odkupiłeś nas Panie przez Krew swoją; ludzi ze wszelkiego pokolenia, języka, ludu i narodu; i uczyniłeś nas Bogu naszemu królestwem.
Ps 88:2
Na wieki będę opiewał łaski Pana, ustami mymi będę zwiastował Twą wierność przez wszystkie pokolenia.
V. Chwała Ojcu, i Synowi i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.Ap 5:9-10
Odkupiłeś nas Panie przez Krew swoją; ludzi ze wszelkiego pokolenia, języka, ludu i narodu; i uczyniłeś nas Bogu naszemu królestwem.
GRADUALE
1 Ioann 5:6; 5:7-8
Hic est, qui venit per aquam et sánguinem, Iesus Christus: non in aqua solum, sed in aqua et sánguine.
V. Tres sunt, qui testimónium dant in coelo: Pater, Verbum et Spíritus Sanctus; et hi tres unum sunt. Et tres sunt, qui testimónium dant in terra: Spíritus, aqua et sanguis: et hi tres unum sunt.
1 J 5:6; 5:7-8
Jest to ten sam Jezus Chrystus, który przyszedł przez wodę i krew, nie w wodzie tylko, ale w wodzie i we krwi.
V. Trójca wydaje świadectwo na niebie: Ojciec, Słowo i Duch Święty, a Trójca ta jednym jest. I Trójca wydaje świadectwo na ziemi: duch, woda i krew, a Trójca ta jednym jest.
ALLELUIA
1 Ioann 5:9

Allelúia, allelúia.
V. Si testimónium hóminum accípimus, testimónium Dei maius est. Allelúia.

1 J 5:9

Alleluja, alleluja.
V. Jeśli świadectwo ludzkie przyjmujemy, świadectwo Boże większe jest. Alleluja.

OFFERTORIUM
1 Cor 10:16
Calix benedictiónis, cui benedícimus, nonne communicátio sánguinis Christi est? et panis, quem frángimus, nonne participátio córporis Dómini est?
1 Kor 10:16
Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czyż nie jest uczestniczeniem we Krwi Chrystusowej? A chleb, który łamiemy, czyż nie jest uczestniczeniem w Ciele Pańskim?
COMMUNIO
Hebr 9:28
Christus semel oblítus est ad multórum exhauriénda peccáta: secúndo sine peccáto apparébit exspectántibus se in salútem.
Hbr 9:28
Chrystus raz jeden był ofiarowany dla usunięcia grzechów wielu, drugi raz ukaże się nie dla zgładzenia grzechu, lecz na zbawienie tych, którzy Go oczekują.

Proprium missae – In Nativitate Sancti Joannis Baptistae – Narodzenie Świętego Jana Chrzciciela


INTROITUS
Isa 49:1; 49:2
De ventre matris meæ vocávit me Dóminus in nómine meo: et pósuit os meum ut gládium acútum: sub teguménto manus suæ protéxit me, et pósuit me quasi sagíttam eléctam.
Ps 91:2
Bonum est confitéri Dómino: et psállere nómini tuo, Altíssime.
V. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in saecula saeculórum. AmenIsa 49:1; 49:2
De ventre matris meæ vocávit me Dóminus in nómine meo: et pósuit os meum ut gládium acútum: sub teguménto manus suæ protéxit me, et pósuit me quasi sagíttam eléctam.
Iz 49:1; 49:2
Już w łonie matki mojej nazwał mnie Pan imieniem moim: włożył w me usta słowa jak ostry miecz: opieką swojej ręki mnie otoczył i uczynił ze mnie jakoby strzałę wyborną.
Ps 91:2
Dobrze jest wysławiać Pana i śpiewać imieniu Twemu, o Najwyższy.
V. Chwała Ojcu, i Synowi i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.Iz 49:1; 49:2
Już w łonie matki mojej nazwał mnie Pan imieniem moim: włożył w me usta słowa jak ostry miecz: opieką swojej ręki mnie otoczył i uczynił ze mnie jakoby strzałę wyborną.
GRADUALE
Ier 1:5; 1:9
Priusquam te formárem in útero, novi te: et ántequam exíres de ventre, santificávi te.
V. Misit Dóminus manum suam, et tétigit os meum, et dixit mihi.
Jer 1:5; 1:9
V. Zanim cię ukształtowałem w żywocie znałem ciebie, jeszcze nie wyszedłeś z żywota, już cię oświeciłem. Wyciągnął Pan rękę swoją, dotknął ust moich i rzekł mi.
ALLELUIA
Luc 1:76
Allelúia, allelúia
Tu, puer, Prophéta Altíssimi vocáberis: præíbis ante Dóminum paráre vias eius. Allelúia.
Łk 1:76
Alleluja, alleluja.
Ty, dzieciątko nazwane będziesz prorokiem Najwyższego, bo pójdziesz przed obliczem Pana, by przygotować drogi Jego. Alleluja.
OFFERTORIUM
Ps 91:13
Iustus ut palma florébit: sicut cedrus, quæ in Líbano est, multiplicábitur.
Ps 91:13
Sprawiedliwy zakwitnie jak palma, rozrośnie się jak cedr na Libanie. Alleluja.
COMMUNIO
Luc 1:76
Tu, puer, Propheta Altíssimi vocaberis: præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius.
Łk 1:76
Ty, dzieciątko nazwane będziesz prorokiem Najwyższego, bo pójdziesz przed obliczem Pana, by przygotować drogi Jego.

Proprium missae – IV Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego – Dominica IV post Pentecosten


INTROITUS
Ps 26:1; 26:2
Dóminus illuminátio mea et salus mea, quem timebo? Dóminus defensor vitæ meæ, a quo trepidábo? qui tríbulant me inimíci mei, ipsi infirmáti sunt, et cecidérunt.
Ps 26:3
Si consístant advérsum me castra: non timébit cor meum.
V. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in saecula saeculórum. AmenPs 26:1; 26:2
Dóminus illuminátio mea et salus mea, quem timebo? Dóminus defensor vitæ meæ, a quo trepidábo? qui tríbulant me inimíci mei, ipsi infirmáti sunt, et cecidérunt.
Ps 26:1; 26:2
Pan światłością i zbawieniem moim, kogóż mam się lękać? Obrońcą życia mojego Pan, przed kim będę drżał? Wrogowie moi i nieprzyjaciele chwieją się i padają.
Ps 26:3
Chociażby stanął naprzeciw mnie obóz, serce me bać się nie będzie.
V. Chwała Ojcu, i Synowi i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.Ps 26:1; 26:2
Pan światłością i zbawieniem moim, kogóż mam się lękać? Obrońcą życia mojego Pan, przed kim będę drżał? Wrogowie moi i nieprzyjaciele chwieją się i padają.
GRADUALE
Ps 78:9; 78:10
Propítius esto, Dómine, peccátis nostris: ne quando dicant gentes: Ubi est Deus eórum?
V. Adiuva nos, Deus, salutáris noster: et propter honórem nóminis tui, Dómine, líbera nos.
Ps 78:9; 78:10
O Panie, przebacz nam grzechy, aby nie drwili z nas poganie: «Gdzie jest ich Bóg?»
V. Wspomóż nas, Boże, nasz Zbawicielu i dla chwały imienia Twego wybaw nas, Panie.
ALLELUIA
Ps 9:5; 9:10
Allelúia, allelúia.Deus, qui sedes su per thronum, et iúdicas æquitátem: esto refúgium páuperum in tribulatióne. Allelúia.
Ps 9:5; 9:10
Alleluja, alleluja.Boże, który siedzisz na tronie i sądzisz sprawiedliwie, bądź ucieczką strapionych w czasach niedoli. Alleluja.
OFFERTORIUM
Ps 12:4-5
Illúmina óculos meos, ne umquam obdórmiam in morte: ne quando dicat inimícus meus: Præválui advérsus eum.
Ps 12:4-5
Oświeć me oczy, bym nie zasnął w śmierci, by wróg mój nie mówił: Ja go zwyciężyłem.
COMMUNIO
Ps 17:3
Dóminus firmaméntum meum, et refúgium meum, et liberátor meus: Deus meus, adiútor meus.
Ps 17:3
Pan opoką i ucieczką moją, On moim wybawicielem, Bóg, mój wspomożyciel.

Zarys angelologii (20 z 23). Władza diabła i sakramentalia.


Angels

II. Diabeł posiada na skutek grzechu Adama pewną władzę nad całą ludzkością (De fide)

Dowód pozytywny

1. Magisterium Kościoła stwierdza dogmatycznie:

Adam wpadł poprzez swój grzech w niewolę diabła,

cum morte captivitatem sub eius potestate, »qui mortis« deinde »habuit imperium, hoc es diaboli.« [Hbr 2, 14]

ze śmiercią [wpadł] w jego niewolę, „który stąd ma władzę śmierci, to jest diabła” [Hbr 2,14]

(Trid. Ses. 5 can 1, DH 1511; por. Sessio 6, cp. 1, DH 1521)[1]

Jest to pierwszy kanon Dekretu o grzechu pierworodnym Soboru Trydenckiego, który ukazuje, iż konsekwencją tegoż grzechu było przejście pod władzę szatana. Ponieważ grzech Adama przeszedł na całą ludzkość, toteż cała ludzkość przeszła pod władzę szatana. I dlatego Wcielenie i Odkupienie było konieczne, podobnie jak konieczny jest Kościół z jego prawdziwą nauką i sakramentami. Nic się nie zmieniło, od Vat. II też nie, skutki grzechu pierworodnego trwają, a diabeł hula.

Czytaj dalej!