Zarys angelologii. (9 z 23). Poznanie aniołów (ii).


Angels

2. Poznanie aniołów jest czysto duchowe.

Poznanie aniołów odpowiada ich naturze i dlatego jest czysto duchowe.

„Aniołowie poznają samych siebie, jak podaje św. Tomasz, poprzez własną substancję, która udziela im obrazu poznania (IaIae q. 56 a. 1)”,

skoro aniołowie poznają poprzez same formy, jak uczy scholastyka. Co to znaczy? Ja nie poznaję sam siebie poprzez moją formę, ale poprzez czynności. Aby wiedzieć jak wyglądam muszę spojrzeć w lustro, obejrzeć zdjęcia lub zapytać innych, jeżeli jestem np. w dżungli. Aby poznać moje myśli muszę je przedtem pomyśleć, aby poznać moje czyny je uczynić etc. Poznaję zatem zarówno sam siebie, jak i innych, względnie wszystko inne ex effectibus, zatem ze skutków. Nie wiem, czy dana książka jest dobra lub teoria matematyczna spójna, dopóki tej książki nie przeczytam, a teorii nie zrozumiem. Anioł natomiast poznaje wszystko inne poprzez ich formy, które różną się od ich substancji. Jak to konkretnie wygląda, tego dokładnie nie wiemy i trzeba by jakiegoś anioła, tyle że prawdziwego zapytać, o ile nam odpowie. Jednakże aniołowie, o czym już nieco pisaliśmy,

„nie są zdani na poznawanie ze skutków (ex effectibus) jak ludzie, zatem nie muszą poznawać istoty rzeczy na podstawie zjawisk, ani też tworzyć pojęcia na drodze abstrakcji, gdyż Bóg obdarzył władzę poznawczą aniołów w momencie ich stworzenia tzw. pojęciami konnaturalnymi i dał im od początku habitualnie skończone poznanie (scientia indita).”[1]

I o co tutaj chodzi? O to, że ja chcąc rozumieć o co np. w teorii względności Einsteina chodzi, muszę studiować oraz zrozumieć jakie drogi i procesy dowodowe związane są z końcową formułą e = mc2. Anioł natomiast wie od razu wszystko, gdyż ma od początku pełen stan wiedzy np. profesora fizyki, który naprawdę wie, o co w tym wszystkim chodzi. Zatem anioł/demon do egzaminu uczyć się nie musi i od razu wszystko wie.

Co ciekawe ludzie zaangażowani w okultyzm twierdzili, że mieli właśnie takie poznanie wiedzieli nadnaturalnie wiele lub wszystko, a po egzorcyzmie lub nawróceniu te zdolności paranormalne ustąpiły. Św. Tomasz z Akwinu pisze, że

„anioł może bez problemu swoją wiedzę aktualizować i poznawać wszystko to, co nie przynależy do wyższego porządku poznania, jakie jest w swojej istocie.” (Ia Iaeq. 55 n. 1.2)

Zatem anioł jest na bieżąco z postępem techniki, o ile nie widzi tego ponadczasowo, nasza koncepcja. Ponieważ istnieją hierarchie anielskie, toteż przyjąć trzeba, że aniołowie wyższego rzędu wiedzą więcej niż aniołowie niższego rzędu, nasza opinia teologiczna, zgodna z Pseudo-Dionizym Areopagitą.  Dotyczy to chyba też aniołów upadłych, upadłe z wyższego chóru wiedzą więcej i są bardziej szkodliwe niż te z niższego chóru. Ponieważ Bóg znajduje się powyżej porządku bytu aniołów, dlatego też przyjąć trzeba, iż aniołowie, jak twierdzi św. Tomasz, mają jedynie pośredni ogląd Boga, to znaczy, iż ogląd Boga czerpią z kontempacji samych siebie i innych dzieł Boga. (IaIae q. 56 a. 3).

Pismo Święte mówi o języków aniołów (1 Kor 13,1; Iz 6, 3; Dan 8, 16; Zach 2,3; Jud 9), co rozumieć trzeba tak, iż jeden anioł komunikuje drugiemu aniołowi drogą wolnego aktu woli swoje myśli tak, iż drugi anioł jego myśli „ogląda”.[2]

Rzeczywiście ten dział angelologii to dział czystej teologicznej spekulacji zależnej od przyjętych filozoficznych przesłanek, są to zatem notae theologiae od j) w dół. Oczywiście autorytet św. Tomasza jest wielki, a jego sytem najbardziej spójny, ale także nawet on na wszystkie pytania nie odpowiedział, bo zmarł mając jedynie 49 lat, przypuszczalnie z przepracowania. Z praktycznego punktu widzenia dociekliwość angelologiczna ma podłoże albo psychiatryczne albo podłoże opętania. My tutaj niestety jeszcze te kwestie zgłębiać musimy, chociaż raczej niechętnie, a czynić to będziemy po to, by pomóc ludziom wiedzą teoretyczną, którzy bliższą znajomość z aniołami upadłymi zawarli i są opętani albo dręczeni. Jednakże jeszcze raz przypominamy, że w dziedzinie angelologii praktycznej, o ile można ją tak określić, obowiązujących orzeczeń dogmatycznych nie ma i naprawdę mało kto się tym solidnie, fachowe, rzetelnie i prawowiernie zajmował, bo zawsze były ciekawsze tematy.

[1] Diekamp-Jüssen, 377.

[2] Tamże, 377.

Reklamy

Proprium missae – I Niedziela Wielkiego Postu – Dominica I in Quadragesima


INTROITUS
Ps 90:15; 90:16
Invocábit me, et ego exáudiam eum: erípiam eum, et glorificábo eum: longitúdine diérum adimplébo eum.
Ps 90:1
Qui hábitat in adiutório Altíssimi, in protectióne Dei coeli commorábitur.
V. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in saecula saeculórum. Amen
Invocábit me, et ego exáudiam eum: erípiam eum, et glorificábo eum: longitúdine diérum adimplébo eum.
Ps 90:15; 90:16
Będzie mnie wzywał, a Ja go wysłucham. Wyzwolę go i obdarze sławą, nasycę go długimi dniami.
Ps 90:1
Kto się w opiekę oddał Najwyższemu, pod osłoną Boga niebios bezpiecznie przebywa.
V. Chwała Ojcu, i Synowi i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.
Będzie mnie wzywał, a Ja go wysłucham. Wyzwolę go i obdarze sławą, nasycę go długimi dniami.
GRADUALE
Ps 90,11-12
Angelis suis Deus mandávit de te, ut custódiant te in ómnibus viis tuis.
V. In mánibus portábunt te, ne umquam offéndas ad lápidem pedem tuum.
Ps 90,11-12
Swoim Aniołom Bóg dał rozkaz o tobie, aby cię strzegli na wszystkich twych drogach.
V. Na rękach swoich będą cię nosili, abyś nie uraził swej stopy o kamień.
TRACTUS
Ps 90:1-7; 90:11-16
Qui hábitat in adiutório Altíssimi, in protectióne Dei coeli commorántur.
V. Dicet Dómino: Suscéptor meus es tu et refúgium meum: Deus meus, sperábo in eum.
V. Quóniam ipse liberávit me de láqueo venántium et a verbo áspero.
V. Scápulis suis obumbrábit tibi, et sub pennis eius sperábis.
V. Scuto circúmdabit te véritas eius: non timébis a timóre noctúrno.
V. A sagítta volánte per diem, a negótio perambulánte in ténebris, a ruína et dæmónio meridiáno.
V. Cadent a látere tuo mille, et decem mília a dextris tuis: tibi autem non appropinquábit.
V. Quóniam Angelis suis mandávit de te, ut custódiant te in ómnibus viis tuis.
V. In mánibus portábunt te, ne umquam offéndas ad lápidem pedem tuum,
V. Super áspidem et basilíscum ambulábis, et conculcábis leónem et dracónem.
V. Quóniam in me sperávit, liberábo eum: prótegam eum, quóniam cognóvit nomen meum,
V. Invocábit me, et ego exáudiam eum: cum ipso sum in tribulatióne,
V. Erípiam eum et glorificábo eum: longitúdine diérum adimplébo eum, et osténdam illi salutáre meum.
Ps 90:1-7; 90:11-16
Kto się w opiekę oddał Najwyższemu, pod osłoną Boga niebios bezpiecznie przebywa.
V. Rzecze Panu: «Ucieczko moja i warownio moja, mój Boże, któremu ufam».
V. Bo On sam wyzwoli mię z sideł łowców i od złośliwej zarazy.
V. Okryje cię swymi piórami i pod skrzydła Jego się schronisz.
V. Jego wierność to puklerz i tarcza, nie ulękniesz się strachu nocnego.
V. Ni strzały za dnia lecącej, ani zarazy, co błąka się w mroku, ni zagłady niszczącej w południe.
V. A choćby tysiąc padł u twego boku, a dziesięć tysięcy po prawicy twojej, do ciebie się nie przybliży.
V. Bo swoim Aniołom dał rozkaz o tobie, aby cię strzegli na wszystkich twych drogach.
V. Na rękach swoich będą cię nosili, abyś nie uraził swej stopy o kamień.
V. Będziesz stąpał po wężach i żmijach, a lwa i smoka podepczesz.
V. «Ja go wybawię, bo przylgnął do mnie, osłonię go, bo poznał me imię.
V. Będzie mnie wzywał, a Ja go wysłucham i będę z nim w utrapieniu.
V. Wyzwolę go i obdarzę sławą. Długimi dniami go nasycę i ukażę mu moje zbawienie».
OFFERTORIUM
Ps 90:4-5
Scápulis suis obumbrábit tibi Dóminus, et sub pennis eius sperábis: scuto circúmdabit te véritas eius.
Ps 90:4-5
Piórami swymi Pan cię okryje i pod skrzydła Jego się schronisz, wierność Jego za tarczę ci stanie.
COMMUNIO
Ps 90:4-5
Scápulis suis obumbrábit tibi Dóminus, et sub pennis eius sperábis: scuto circúmdabit te véritas eius.
Ps 90:4-5
Piórami swymi Pan cię okryje i pod skrzydła Jego się schronisz, wierność Jego za tarczę ci stanie.

Zarys angelologii. (8 z 23). Poznanie aniołów (i).


Angels

III. Poznanie aniołów

1. Poznanie aniołów jest bardzo doskonałe.

Przedstawiając wniosek na samym początku poznanie aniołów jest dużo mniej doskonałe niż poznanie Boga, jednak dużo bardziej doskonałe niż poznanie ludzi. Chrystus mówi, że nawet aniołowie nie znają godziny Sądu Ostatecznego (Mt 24, 36), więc wszystkiego nie wiedzą. Aniołowie u tronu Boga (Ap 4, 6-8) posiadają jednak poznanie przewyższające wielokrotnie wszelkie możliwe poznanie ludzkie, co symbolizują oczy rozsiane na ich ciele i skrzydłach. Z powodu duchowości aniołów ich poznanie nie jest żadną materią związane, gdyż niematerialność jest, zdaniem Akwinaty, źródłem poznanie duchowego, im bowiem poznanie jest bardziej niezależne od materii, tym bardziej jest ono doskonalsze (Ia Iae, q. 14 a. 1; De verit. Q. 2 a. 2)

Czytaj dalej!

Proprium missae – Dominica in Quinquagesima


INTROITUS
Ps 30:3-4
Esto mihi in Deum protectórem, et in locum refúgii, ut salvum me fácias: quóniam firmaméntum meum et refúgium meum es tu: et propter nomen tuum dux mihi eris, et enútries me.
Ps 30:2
In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum: in iustítia tua líbera me et éripe me.
V. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in saecula saeculórum. Amen
Esto mihi in Deum protectórem, et in locum refúgii, ut salvum me fácias: quóniam firmaméntum meum et refúgium meum es tu: et propter nomen tuum dux mihi eris, et enútries me.
Ps 30:3-4
Bądź mi, Boże, obrońcą, bądź zamkiem warownym, abyś mnie ocalił; boś Ty jest skałą mą i twierdzą, wywiedziesz mnie i pokierujesz dla imienia Twego.
Ps 30:2
Do Ciebie, Panie, się uciekam, niech się nie zawstydzę na wieki; uwolnij mnie w sprawiedliwości Twojej.
V. Chwała Ojcu, i Synowi i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.
Bądź mi, Boże, obrońcą, bądź zamkiem warownym, abyś mnie ocalił; boś Ty jest skałą mą i twierdzą, wywiedziesz mnie i pokierujesz dla imienia Twego.
GRADUALE
Ps 76:15; 76:16
Tu es Deus qui facis mirabília solus: notam fecísti in géntibus virtútem tuam.
V. Liberásti in bráchio tuo pópulum tuum, fílios Israel et Ioseph.
Ps 76:15; 76:16
Tyś jest Bogiem, który cuda działasz; potęgę Swoją ludom objawiłeś.
V. Ramieniem Swoim zbawiłeś Twój lud, potomstwo Jakuba i Józefa.
TRACTUS
Ps 99:1-2
Iubiláte Deo, omnis terra: servíte Dómino in lætítia,
V. Intráte in conspéctu eius in exsultatióne: scitóte, quod Dóminus ipse est Deus.
V. Ipse fecit nos, et non ipsi nos: nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.
Ps 99:1-2
Z radością wykrzykujcie Bogu, wszystkie ziemie; służcie Panu z weselem!
V. Wśród okrzyków radości stawajcie przed Jego obliczem: wiedzcie, że tylko Pan jest Bogiem.
V. On sam nas stworzył, my Jego własnością, my lud Jego, owce Jego pastwiska.
OFFERTORIUM
Ps 118:12-13
Benedíctus es, Dómine, doce me iustificatiónes tuas: in lábiis meis pronuntiávi ómnia iudícia oris tui.
Ps 118:12-13
Błogosławiony jesteś, Panie, naucz mnie ustaw Twoich. Wargami moimi opowiadam wszystkie wyroki ust Twoich.
COMMUNIO
Ps 77:29-30
Manducavérunt, et saturári sunt nimis, et desidérium eórum áttulit eis Dóminus: non sunt fraudáti a desidério suo.
Ps 77:29-30
Jedli i nasycili się bardzo, i pożądanie ich Pan zaspokoił: nie zawiedli się w swych pragnieniach.

 

Zarys angelologii. (7 z 23). Naturalne przymioty i władze aniołów (iv).


 Angels

2.    Trwanie aniołów jest względnie pozbawione następstwa.

Poprzez następstwo (sukcesję) rozumiemy tutaj to, że po odcinku A, następuje nietożsamy z A odcinek B, a po nim odcinek C etc. Pojęcie następstwa czasowego ma swoje oparcie w teorii czasu Arystotelesa, który przynajmniej do fizyki Newtona jest ogólnie przyjęta, iż czas to

„różnica ruchu pomiędzy przedtem i potem”.

Jak widzimy definiensem czasu jest ruchu, a ruchu czas i dlatego redefinicji jednego podlega redefinicja drugiego. Wracając do aniołów to trwanie ich nie jest całkowicie pozbawione sukcesji, skoro miały one początek w czasie lub w sui generis czasie, skoro zostały stworzone i był „czas” lub okres, kiedy ich nie było. Ponieważ pytanie:

„A jaki czas był przed czasem?”

pojawia się ze strony co dociekliwszy studentów, na co księża-profesorowie odpowiadają

Czytaj dalej!

Zarys angelologii. (6 z 23). Naturalne przymioty i władze aniołów (ii).


AngelsII. Stosunek aniołów do przestrzeni i czasu.

1. Aniołowie nie są circumscriptive, ale definitive w przestrzeni.

Określenie circumscriptive tłumaczyć trzeba jak „w sposób opisujący lub wypełniający”. Przy przyjęciu arystotelesowskiej definicji ciała, jako „czegoś trójwymiarowego, co wypełnia przestrzeń”, wszystkie byty materialne są w przestrzeni circumscriptive, skoro ją wypełniają. Jeżeli wrzucimy kamień do wody dokładnie widzimy, jak kamień dany akwen wypełnia, patrz twierdzenie Archimedesa, natamiast każdy materialny przedmiot tworzy przynajmniej swoje własne pole grawitacyjne lub inaczej wpływa na przestrzeń, patrz lekcje fizyki. Ponieważ anioł jest niematerialny, toteż żadnej przestrzeni fizykalnej wypełniać nie może i dlatego nie jest on circumscriptive w przestrzeni. Z drugiej strony anioł nie jest wszechobecny jak Bóg, jednak znajduje on się definitive, to jest „w pewien określony sposób”, w przestrzeni, a mianowicie, jak podaje św. Tomasz, obecność anioła w przestrzeni ma się tak jak obecność duszy w ciele. Znajduje się on w pewnym miejscu, a mianowicie cały w pewnym miejscu i cały w każdej części tego miejsca. Nie znajduje się zatem równocześnie w kilku różnych miejscach. (IaIIae, q. 52 a.2; por. Tob 8,3; Ef 6,12; Ap 12,8).

Czytaj dalej!

Proprium missae – Dominica in Sexagesima


INTROITUS
Ps 43:23-26
Exsúrge, quare obdórmis, Dómine? exsúrge, et ne repéllas in finem: quare fáciem tuam avértis, oblivísceris tribulatiónem nostram? adhaesit in terra venter noster: exsúrge, Dómine, ádiuva nos, et líbera nos.
Ps 43:2
Deus, áuribus nostris audívimus: patres nostri annuntiavérunt nobis.
V. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in saecula saeculórum. Amen
Exsúrge, quare obdórmis, Dómine? exsúrge, et ne repéllas in finem: quare fáciem tuam avértis, oblivísceris tribulatiónem nostram? adhaesit in terra venter noster: exsúrge, Dómine, ádiuva nos, et líbera nos.
Ps 43:23-26
Ocknij się: dlaczego śpisz, Panie? Przebudź się! Nie odrzucaj na zawsze. Dlaczego Twe oblicze ukrywasz? Zapominasz o nędzy i ucisku naszym? Przylgnęliśmy łonem do ziemi. Na pomoc nam powstań o Panie i wyzwól nas.
Ps 43:2
Boże, słyszeliśmy na własne uszy, ojcowie nasi nam opowiedzieli.
V. Chwała Ojcu, i Synowi i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.
Ocknij się: dlaczego śpisz, Panie? Przebudź się! Nie odrzucaj na zawsze. Dlaczego Twe oblicze ukrywasz? Zapominasz o nędzy i ucisku naszym? Przylgnęliśmy łonem do ziemi. Na pomoc nam powstań o Panie i wyzwól nas.
GRADUALE
Ps 82:19; 82:14
Sciant gentes, quóniam nomen tibi Deus: tu solus Altíssimus super omnem terram,
V. Deus meus, pone illos ut rotam, et sicut stípulam ante fáciem venti.
Ps 82:19; 82:14
Niech poznają Ciebie poganie i wiedzą, Pan Twoje imię, żeś sam jeden wzniesiony nad całą ziemię.
V. O Boże mój, uczyń ich podobnymi do liści przez wicher porwanych, do plew gnanych wiatrem.
TRACTUS
Ps 59:4; 59:6
Commovísti, Dómine, terram, et conturbásti eam.
V. Sana contritiónes eius, quia mota est.
V. Ut fúgiant a fácie arcus: ut liberéntur elécti tui.
Ps 59:4; 59:6
Wstrząsnąłeś ziemię, o Panie, i rozwarłeś ją.
V. Ulecz jej rozdarcie, bo się chwieje.
V. By uciekali przed łukiem, aby wyszli na wolność, których Ty miłujesz.
OFFERTORIUM
Ps 16:5; 16:6-7
Pérfice gressus meos in sémitis tuis, ut non moveántur vestígia mea: inclína aurem tuam, et exáudi verba mea: mirífica misericórdias tuas, qui salvos facis sperántes in te, Dómine.
Ps 16:5; 16:6-7
Umocnij moje kroki na Twych ścieżkach, aby nie zachwiały się wcale me stopy; nakłoń ku mnie Twe ucho, usłysz słowa moje; okaż przedziwne miłosierdzie Twoje, Ty, co wybawiasz ufających Tobie, o Panie.
COMMUNIO
Ps 42:4
Introíbo ad altáre Dei, ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam.
Ps 42:4
Przystąpię do ołtarza Bożego, do Boga, który radością napełnia młodość moją.